Yazı Detayı
20 Ocak 2019 - Pazar 20:12
 
BİR EL UZATIYORUM
AYŞEGÜL KORKMAZ
 
 

İnancın kırıldığı yerden başlıyoruz hayata ve her gün bile bile yaşamaya devam ediyoruz. Bilerek devam etmek, bilmeyerek devam etmekten daha çok acı verici. Çünkü bir yerden bir defa kırılır insan, kırıldığı yerden devam eder artık.. Hayaller , beklentiler hepsi kırıldığı yerden can bulmaya çalışacaktır. Bir farkla, bulduğu can'ın acısıyla beklentilere girerek dünya yoluna devam edecektir. Kendi kurduğumuz ütopyanın temellerinin çürük olmasına kendimizin sebep olması,  beklentilerimizin, isteklerimizin bizi buna itmesi, dünya da sadece "Yaşamak için yaşamak" bunu kabullenip buna göre süregelen bir şeye devam etmek , nereye kadar? Bir şekilde süregeleni değiştirmek gerekmez mi? Çürük temelleri güçlendirip, sahteleri yok etmek ve asıl olması gerekenleri oldurmak için çabalamak, mücadele etmek , direnmek yani bizi kendimize getirmek gerekmez mi ? Hayallerin gerçekleşmesi için isteklerimizi ve beklentilerimizi bırakıp düşünmek gerek. Bu düşünme eylemlerimiz sadece benlik sahasında olmamalı. Şayet bulunduğumuz şu dünya seferinde nefsin istek ve beklenti ufkuna göre hareket etmek bizi sonu olmayan dipsiz kuyulara atacaktır. Gaflet uykusundan uyanmak , uyandırmak gerek. Okuyarak ,yazarak, karşı durarak.. Sadece bir şahsı değil bütün dünyadaşlarımızı uyandırarak, düşündürerek gerçekliğimize kavuşabiliriz. Ben , kendi benlik saha mı yıktım. Ya siz ? Yazarak  bir el uzatıyorum. Elimi tutar mısınız?

 

Ayşegül Korkmaz

 
Etiketler: Ayşegül Korkmaz,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
Haber Yazılımı